Biografie

Dochter van een baritonvader en een sopraanmoeder, Nathalie Stutzmann (geboren Nathalie Dupuy in Suresnes op 6 mei 1965) groeide op in een omgeving die bevorderlijk was voor lyrische kunst. Ze studeerde piano en kamermuziek om in 1982 een eerste prijs aan het conservatorium te behalen. Daarna raakte ze geïnteresseerd in het spelen van fagot voordat ze zich tot zingen wendde. Eerste prijs voor zang aan het conservatorium van Nancy (1983). Ze vervolgde haar studie aan de Lyric Art School van de Opera van Parijs, in de klas van Michel Sénéchal. Het was tijdens een privéconcert waar ze op korte termijn Jessye Norman verving, dat de alt werd opgemerkt en ondertekend door het Erato-label. Nathalie Stutzmann, die van 1983 tot 1987 de masterclasses van Hans Hotter volgde, debuteerde in 1986 bij de Opera van Parijs in Purcells Dido en Aeneas en vermenigvuldigde optredens op het podium en op opnames, in het barokrepertoire, kamermuziek of symfonische muziek. Nathalie Stutzmann is opgeleid als directie bij Seiji Ozawa, met wie ze Bachs Matthäus Passion (1997) en Mahlers Tweede symfonie (2002) uitvoerde. Nathalie Stutzmann werkt regelmatig samen met Marc Minkowski en Les Musiciens du Louvre en richtte in 2009 zijn eigen ensemble Orfeo 55 op, gewijd aan barokmuziek, op historische of moderne instrumenten. Met deze opleiding verzorgde ze het recital gewijd aan Vivaldi Prima Donna (2011) en trad ze op in concerten en op festivals. Na de publicatie het jaar daarop van het programma Cantate Imaginaire gewijd aan Bach, gevolgd door Heroes from the Shadows (2014) en Quella Fiamma - Aire Antiche (2017). Nathalie Stutzmann werd uitgenodigd om talloze orkesten over de hele wereld te dirigeren en werd in 2020 benoemd tot vaste gastdirigent van het Philadelphia Orchestra, kort voor de release van het Contralto-recital (2021).

Nathalie Stutzmann werd op 6 mei 1965 geboren in een familie van muzikanten. Met een baritonvader en een sopraanmoeder richtte Nathalie Stutzmann zich eerst op de piano, waarmee ze in 1982 een eerste prijs won, en op de fagot. In de jaren tachtig ging ze zingen. In 1983 won ze de Internationale Muziekwedstrijd Koningin-Elisabeth van België. In hetzelfde jaar won ze de eerste prijs voor zang en lyrische kunst aan het Conservatorium van Nancy.

Ze zette bij toeval haar eerste stappen op het podium en verving op korte termijn Jessye Norman. Na dit concert tekende ze een contract bij het Erato-label. Ze zal ook opnemen met Calliope, Naïve, Hyperion, EMI en Sony. Nathalie Stutzmann is een discrete kunstenaar. Nathalie wordt weinig benadrukt als alt en is door haar temperament erg gereserveerd. Op het podium en op album vermenigvuldigt ze echter de samenwerkingen met de grootste dirigenten en muzikanten, van barok tot hedendaagse muziek. Let op zijn samenwerkingen met Laurence Equilbey's Ensemble Equilbey, William Christie's Arts Florissants, Jean-Christophe Spinosi's Ensemble Matheus, het London Symphony Orchestra, het Orchestre de Paris....

Zijn meest opvallende samenwerking blijft die met de Japanse chef-kok Seiji Ozawa. Eerst vanwege de opname van Gustav Mahlers Tweede Symfonie en daarna vanwege de relatie tussen de twee artiesten. Seiji Ozawa zal directieles geven aan Nathalie Stutzmann. Laatstgenoemde zal meerdere malen het Mito Chamber Orchestra dirigeren.

Natahlie Stutzmann creëerde in 2009 het ensemble Orfeo 55, dat ze dirigeert en waarmee ze in 2011 Vivaldi Prima Donna opnam op het Deutsche Grammophon-label. Ze geeft masterclasses zang over de hele wereld. Nathalie Stutzmann werd verheven tot de rang van Ridder van Kunst en Letteren. Het jaar daarop voltooide de zangeres het project om verschillende koralen en instrumentale stukken van Jean-Sébastien Bach te combineren tot een cantate die ze Cantate Imaginaire noemde. Deze opname, die eind 2012 werd uitgebracht, leverde hem kritische goedkeuring en media-aandacht op.

Bron: universalmusic.fr