Luister naar de afspeellijst Muzic & Opera : 

De Verdoemenis van Faust is een dramatische legende in vier delen van Hector Berlioz, voor het eerst opgevoerd in de Opéra Comique in 1846. Het libretto is geïnspireerd op het beroemde werk van Goethe in de vertaling van Gérard de Nerval en is een Franse bewerking door Almire Grandonnière en Berlioz zelf.

De ontstaansgeschiedenis van Berlioz' meesterwerk kende vele wendingen, zoals wel vaker het geval was bij de briljante componist. Gefascineerd door de vertaling van Gérard de Nerval componeerde hij in 1828 Huit scènes de Faust (Acht scènes uit Faust), die later in hun geheel werden uitgevoerd, versterkt of soms helemaal bewerkt. Berlioz wilde zeker dat zijn werk zou worden uitgevoerd, maar de première was een concertversie, en het werd een mislukking. Pas in 1893 werd de eerste toneeluitvoering een succes. De organisatie van de scènes leverde vaak problemen op voor regisseurs, omdat ze elkaar soms zonder echte dramatische opeenvolging opvolgden. Desondanks waren de nummers ongelooflijk krachtig, waardoor de opera een van de zeldzame (zo niet de enige) voorbeelden van Franse romantiek werd.

VERHAAL
De actie is gebaseerd op de beroemde mythe van Goethe's Faust. De oude geleerde mediteert over de zin van zijn leven wanneer Mephistopheles, de incarnatie van de duivel, verschijnt. In ruil voor zijn ziel biedt de duivel hem aardse geneugten aan, belichaamd door de mooie Marguerite. Door het pact te ondertekenen rent Faust naar zijn ondergang, het jonge meisje met zich meenemend...

Akte 1
In het hart van de Hongaarse vlakten bewondert Faust het landschap en luistert naar de klagende, melancholische liederen van de boeren terwijl het leger zich klaarmaakt voor de strijd (Hongaarse mars).

Akte 2
Terug in Duitsland, in zijn studeerkamer, verveelt Faust zich en wil hij een einde aan zijn leven maken. In de verte hoort hij paasliederen, die zijn geloof een beetje aanwakkeren. Mephistopheles verschijnt aan hem en geeft hem hoop op leven. De duivel neemt hem mee naar een taveerne in Leipzig, maar Faust is ongevoelig voor vunzige liederen en dronkenschap. Dus neemt Mephistopheles hem mee naar de oever van de Elbe, waar hij Marguerite laat verschijnen. Faust wordt verliefd op haar en sluit een pact met Mephistopheles dat hij herenigd zal worden met zijn geliefde als hij zich onder de studenten begeeft.

Akte 3
Diezelfde avond is Faust in de kamer van Marguerite en kijkt toe hoe de jonge vrouw een gotisch lied zingt van de Koning van Thule. In een droom had ze haar geliefde gezien. Mephistopheles zingt de Serenade avec les feux-follets en zet de twee jonge mensen aan tot een uitzinnige dans, omdat ze elkaar op het eerste gezicht herkennen. Maar de demon wekt het hele huis en Faust wordt gedwongen te vluchten. Hij belooft terug te keren. Hij wordt meegenomen door de Demon.

Akte 4
Marguerite hoopt op de terugkeer van Faust, die in het bos zijn toevlucht heeft gezocht, in de greep van de waanzin. Mephistopheles waarschuwt hem dat Marguerite ter dood veroordeeld is na vals beschuldigd te zijn van de moord op haar moeder, die stierf na het drinken van een drankje dat Faust haar zelf gegeven had. De demon belooft zijn leven te sparen op voorwaarde dat de jongeman ermee instemt hem in een volgend leven te dienen. Faust ondertekent het pact en belandt onmiddellijk in de hel, terwijl Marguerite wordt verwelkomd door de engelen in het paradijs.

HOOFDROL
Faust, de tenor
Mephistopheles, bas of bariton
Marguerite, mezzosopraan
Brander, de bassen, koor