Biografie

In 2019 werd Alexandre Kantorow, op 22-jarige leeftijd, de eerste Franse pianist die de gouden medaille won op het Tsjaikovski Concours, waar hij ook de Grand Prix won, die in de geschiedenis van het concours slechts drie keer eerder werd uitgereikt. Door critici geprezen als de ‘jonge tsaar van de piano’ (Classica) en ‘Liszt gereïncarneerd’ (Fanfare), ontving hij talloze andere prijzen en werd hij uitgenodigd om wereldwijd op het hoogste niveau op te treden.
‍

Zelfs vóór de wedstrijd trok Kantorow al de aandacht. Hij begon al op jonge leeftijd professioneel op te treden en maakte op 16-jarige leeftijd zijn debuut op het La Folle Journe-festival in Nantes. Sindsdien heeft hij met veel van de grote orkesten ter wereld gespeeld, waaronder regelmatige optredens met het Mariinsky-orkest onder leiding van Valery Gergiev. Hoogtepunten in het komende seizoen zijn onder meer concerten met het Orchestre de Paris, Staatskappelle Berlin, Royal Philharmonic Orchestra, Philharmonia, Royal Stockholm Philharmonic, maar ook tournees met het Orchestre National de Toulouse, Budapest Festival Orchestra en de München Philharmonic.
‍

Hij heeft solorecitals gegeven in grote concertzalen in heel Europa, zoals het Amsterdamse Concertgebouw, in hun Master Pianists-serie, het Konzerthaus Berlin, Philharmonie de Paris, BOZAR in Brussel en Stockholm Konserthus. Hij trad ook op op enkele van de meest prestigieuze festivals, waaronder La Roque d’Anthéron, Piano aux Jacobins, Verbier Festival en Klavierfest Ruhr. Kamermuziek is een van zijn grote genoegens en hij treedt regelmatig op met Victor Julien-Laferrière, Renaud Capuçon, Daniel Lozakovich en Matthias Goerne.
‍

Kantorow neemt exclusief op met BIS, met veel lovende kritieken. Zijn meest recente opname (solowerken van Brahms) ontving in 2022 de Diapason d’Or. Zijn twee eerdere opnames (Saint-Saëns concerti 3-5 en solowerken van Brahms, Bartok en Liszt) ontvingen respectievelijk zowel de Diapason d’Or als Choc Classica van het Jaar in 2019 en 2020. De soloschijf was Editor's Choice van het tijdschrift Gramophone, zijn optreden werd beschreven als 'een opmerkelijker voorbeeld van zijn virtuositeit en kunstenaarschap, waarbij zowel vaardigheid als gevoeligheid te zien zijn'. Zijn eerdere ‘à la Russe’ recitalopnames wonnen ook talloze prijzen en onderscheidingen, waaronder de Choc de l’Année (Classica), Diapason Découverte (Diapason), Supersonic (Pizzicata) en CD des Doppelmonats (PianoNews) 2017.
‍

Kantorow is laureaat van de Safran Foundation en Banque Populaire, en werd in 2019 door de Professional Critics Association uitgeroepen tot ‘Muzikale Revelatie van het Jaar’. In 2020 won hij de Victoires de la Musique Classique in twee categorieën: Recording of the Year en Instrumental Solist of the Year.
‍

Geboren in Frankrijk van Frans-Britse afkomst, studeerde hij bij Pierre-Alain Volondat, Igor Lazko, Frank Braley en Rena Shereshevskaya.