Biografie

Riccardo Muti werd geboren in Napels en studeerde piano bij Vincenzo Vitale aan het conservatorium van San Pietro a Majella, waar hij met onderscheiding afstudeerde. Vervolgens ontving hij een diploma compositie en directie van het Giuseppe Verdi Conservatorium in Milaan, waar hij studeerde onder leiding van Bruno Bettinelli en Antonino Votto.

Hij kwam voor het eerst onder de aandacht van critici en het publiek in 1967, toen hij de Guido Cantelli Conducting Competition won – met eenparigheid van stemmen van de jury – in Milaan. In 1968 werd hij chef-dirigent van de “Maggio Musicale Fiorentino”, een functie die hij bekleedde tot 1980. In 1971 werd Muti door Herbert von Karajan uitgenodigd om te dirigeren op het Salzburg Festival, de eerste van vele gelegenheden, wat in 2020 leidde tot een viering van vijftig jaar artistieke samenwerking met het Oostenrijkse festival. In de jaren zeventig was hij chef-dirigent van het London Philharmonia Orchestra (1972 tot 1982) als opvolger van Otto Klemperer. Van 1980 tot 1992 erfde hij de positie van muziekdirecteur van het Philadelphia Orchestra van Eugene Ormandy.

Van 1986 tot 2005 was hij muziekdirecteur van het Teatro alla Scala en tijdens zijn ambtstermijn leidde hij grote projecten zoals de Mozart-Da Ponte-trilogie en de Wagner Ring-cyclus. Naast de klassiekers van het repertoire bracht hij veel zelden uitgevoerde en verwaarloosde werken aan het licht, waaronder stukken uit de Napolitaanse school van de achttiende eeuw, evenals opera's van Gluck, Cherubini en Spontini. Poulenc's Les dialogues des Carmélites leverde Muti de prestigieuze Abbiati-prijs op van de critici. De lange periode als muziekdirecteur van Teatro alla Scala culmineerde op 7 december 2004 in de triomfantelijke heropening van het gerestaureerde operahuis met Antonio Salieri’s Europa riconosciuta.

Zijn bijdrage aan Verdi’s repertoire was ongelooflijk. Hij dirigeerde Ernani, Nabucco, I Vespri Siciliani, La Traviata, Attila, Don Carlos, Falstaff, Rigoletto, Macbeth, La Forza del Destino, Il Trovatore, Otello, Aida, Un ballo in Maschera, I Due Foscari, I Masnadieri. Zijn ambtstermijn als muziekdirecteur was de langste in de geschiedenis van La Scala.

In de loop van zijn buitengewone carrière heeft Riccardo Muti de belangrijkste orkesten ter wereld gedirigeerd, van de Berliner Philharmoniker tot het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks, van de New York Philharmonic tot het Orchestre National de France, evenals de Wiener Philharmoniker, een orkest waarmee hij door bijzonder nauwe en belangrijke banden verbonden is, en waarmee hij sinds 1971 optrad op de Salzburger Festspiele.

Toen Muti werd uitgenodigd om het 150-jarig jubileumconcert van de Wiener Philharmoniker te dirigeren, werd hem door het orkest de Gouden Ring uitgereikt, een speciaal teken van achting en genegenheid, dat slechts aan een paar geselecteerde dirigenten werd toegekend. Na 1993, 1997, 2000, 2004 en 2018 dirigeerde Riccardo Muti in 2021 voor de zesde keer de Wiener Philharmoniker in het Nieuwjaarsconcert. Voor de opname van dit concert werd hij in augustus 2018 onderscheiden met de Double Platinum ter gelegenheid van zijn concerten met hetzelfde orkest op de Salzburger Festspiele. Op 7 mei 2024 dirigeerde Riccardo Muti in Wenen de Wiener Philharmoniker in Beethovens Negende Symfonie ter ere van de 200ste verjaardag van de première.

Bron: riccardomuti.com