Biografie

Voor degenen die Jonas Kaufmann nog nooit op het podium hebben gehoord is het moeilijk om een goed idee van de unieke stem van de Duitse tenor krijgen. De vele cd´s kunnen slechts gedeeltelijk een indruk geven van de ongelooflijke impact op het publiek. Zijn overgave op het podium, een indrukwekkende techniek en een zeer persoonlijke stempel zijn de elementen die kunnen verklaren waarom vandaag de dag wordt beschouwd als de grootste artiest van zijn tijd.

Maar is het echt nodig de redenen van zijn succes te ontleden? De aura van de zanger is zodanig dat elk commentaar overbodig lijkt. In tegenstelling tot anderen begon de carrière van Jonas Kaufmann niet meteen met een explosief debuut. Langzaam en geduldig leerde hij zijn vak en vormde zijn stem voor een meer dan uitzonderlijke loopbaan. Tijdens zijn jeugd groeide de kleine Jonas op in een met klassieke muziek gevulde omgeving dankzij de zijn muziek-liefhebbende ouders. Het was waarschijnlijk al op de lagere school dat hij zijn roeping vondt. Hij wordt lid van het schoolkoor dat elk jaar optreedt op de Marienplatz in München om daar de traditionele kerstliederen te zingen. Hij besluit om te blijven zingen, volgt cursussen en sluit zich aan bij het gezelschap van het tweede theater in München, het Gärtnerplatztheater. Dit is waar, in alle bescheidenheid, zijn podiumdebuut plaatsvond!

Met het hoger onderwijs komt de tijd van keuzes en hoewel zijn ouders hem adviseren wiskunde te studeren met uitzicht op een vaste baan, overheerst de passie en treedt hij toe tot de gerenommeerde Hochschule für Musik und Theater München (als anekdote, hij heeft als leraar een zekere Helmut Deutsch, de pianist die later zijn trouwe concertbegeleider wordt). Tegelijkertijd heeft hij de mogelijkheid om zeer kleine optredens maken en een paar zinnen te zingen in de Bayerische Staatsoper.

Caramello in Eine Nacht in Venedig van Johann Strauss is de eerste echte rol die Jonas Kaufmann op het podium vertolkt, in Regensburg. In 1993 wint hij de wedstrijd van Meistersinger van Neurenberg en aan het einde van zijn briljante studies voegt hij zich bij de cast van het Saarländisches Staatstheater Saarbrücken. Helaas, hoewel de tenor daar zijn vak leert, zijn de keuzes van de opgelegde werken en het gestage tempo niet geschikt voor zijn stem. Hij neemt het wijze besluit om zijn contract niet te verlengen, maar moet nu wel alleen op zoek naar zijn toekomstige engagementen.

De hedendaagse opera leidt hem naar een rol in het Theater van Trier, waar hij zingt in de wereldpremière van Antonio Bibalo, The Glass Menagerie (volgens Tennessee Williams). Vervolgens vertolkt hij in het Staatstheater Stuttgart, een theater dat wordt erkend op het internationale toneel, de rol van Edrisi in King Roger van Szymanowski. Daarna volgen de rollen elkaar op (Conte Almaviva in Il Barbiere di Siviglia, Jaquino van Beethovens Fidelio en Alfredo in La Traviata). Met zijn groeiende bekendheid wordt de teneur nu ook uitgenodigd buiten Duitsland. Aan het Piccolo Teatro in Milaan, zingt hij onder leiding van de grote regisseur Giorgio Strehler kort voor zijn dood, in de legendarische produktie Così Fan Tutti van Mozart. Het laatste zetje zal worden aangeboden door Alexander Pereira, directeur van het operahuis van Zürich, die hem een vast contract aangebiedt. In dit prestigieuze Zwitserse operahuis, waarin ook regelmatig Cecilia Bartoli en Thomas Hampson op het programma staan, krijgt hij de gelegenheid te zingen onder leiding van Nikolaus Harnoncourt, Christoph von Dohnányi en Franz Welser-Most.

Daarna komt alles in een stroomversnelling. De inmiddels beroemde Jonas Kaufmann overschrijdt de grenzen. In de opera, gaat hij van succes naar succes, met behoud van een speciale plaats in voor de delicate Lieder voordracht. Alle concertzalen en podiums van de wereld vechten hem. Hij wordt uitgenodigd in Chicago voor La Traviata en het Metropolitan in New York biedt hem bijna elk seizoen rollen aan, vooral in Wagner. In Europa is, behalve Zürich, De Munt in Brussel één van de eerste grote zalen die hem een hoofdrol geven (Belmonte in Die Entführung aus dem Serail van Mozart en Berlioz's Faust Damnation). In het Capitool in Toulouse zingt hij in Mignon van Ambroise Thomas, omgeven door Susan Graham en Annick Massis.

Alle grote instellingen beconcurreren elkaar. In de Opera van Parijs, speelde hij een onvergetelijke Werther, terwijl het Royal Opera House in Londen hem de rol gaf van Maurizio naast Adriana Lecouvreur van Angela Gheorghiu. Hij was een indrukwekkende Don José in Carmen, een droom Florestan Fidelio, een zeer ontroerende Alfredo in La Traviata, een geniale Faust van Gounod, en of het nou in La Scala, de Wiener Staatsoper, Berlijn, Bayreuth, Los Angeles of bij de Salzburger Festspiele is, ze kunnen niet zonder hem. Hij gaat moeiteloos over van Mozart tot Wagner rollen (Lohengrin, Siegmund, Parsifal) en grote Italiaanse opera´s (La Forza del destino, Tosca, La Boheme, Don Carlo, Il Trovatore) en heeft daarbij de beste artiesten als partner, waaronder het prachtige paar dat hij vormt op het podium met de uitzonderlijke Anja Harteros.

Rol na rol vormt zich de legende Jonas Kaufman, een van de grootste artiesten van de eenentwintigste eeuw.