Aan het einde van de 16e eeuw besloten de Humanisten, die dol waren op de oudheid, het oude Griekse drama, dat theater, poëzie, muziek en dans combineerde, nieuw leven in te blazen. In feite vonden ze een compleet nieuwe stijl van gezongen declamatie uit: de opera. Een van de grondleggers van het genre was Giulio Caccini. Als tenor en componist voor de Medicis plaatste hij de stem op de voorgrond van recitatieven door deze te begeleiden met een basso continuo. Dit proces werd het "esthetische manifest" van de opera.

In 1600, ter gelegenheid van het huwelijk van Marie de Medici met Henry IV, werd Eurydice van Jacopo Peri (1561-1633) opgevoerd in het Palazzo Pitti. Peri speelde zelf de rol van Orpheus, gebruik makend van een nieuwe expressieve stijl die bekend staat als recitar cantando of "spreken terwijl je zingt". Francesca Caccini (bijgenaamd La Cecchina, 1587-1640), een zangeres net als haar vader, schreef ook amusement voor de Medici.

In 1625 creëerde ze La liberazione di Ruggiero dall'Isola d'Alcina, een volledig gezongen muzikaal drama dat de geschiedenis zal ingaan als het beste voorbeeld van Florentijnse barokopera. Claudio Monteverdi (1567-1643) perfectioneerde het genre en zorgde voor het definitieve succes met l'Orfeo (1607), Il Ritorno d'Ulisse in Patria (1641) en l'Incoronazione di Popea (1642). Deze vroege werken werden voornamelijk uitgevoerd in particuliere prinselijke paleizen. Van de 17e tot de 19e eeuw werden talrijke theaters gebruikt voor premières, maar het Florentijnse muziekleven draaide voornamelijk rond twee theaters: het Teatro della Pergola, ingewijd in 1656, onderging twee grote verbouwingen en heeft nu 1500 zitplaatsen. Het was hier dat de grote opera's van Mozart voor het eerst in Italië te horen waren en dat Donizetti's Parisina en Rosamunde d'Inghilterra, Verdi's Macbeth en Mascagni's Rantzau in première gingen. Het Teatro Comunale werd in 1864 gebouwd als openluchttheater, werd in 1883 overdekt en biedt nu plaats aan 2500 toeschouwers.

De Maggio Musicale Fiorentino

Dit muzikale evenement werd in 1933 opgericht door Vittorio Gui en maakte vanaf het begin naam dankzij de originaliteit van de keuzes. Het wordt sinds 1937 jaarlijks gehouden en is naast Salzburg en Bayreuth het oudste muziekfestival van Italië en Europa. Het heeft altijd de meest prestigieuze regisseurs verwelkomd: van Max Reinhardt tot Visconti, van Luca Ronconi tot Zhang Yimou, en niet te vergeten Liliana Cavani en Bob Wilson. Twintigste-eeuwse muziek blijft een belangrijk onderdeel van het festival.

Stravinsky, Strauss, Messiaen en Berio zijn allemaal uitgevoerd door getalenteerde dirigenten (Walter, Karajan, Mitropoulos, Muti) en solisten (Maria Callas, Arturo Benedetti Michelangeli). De Maggio heeft zich vooral gericht op het herontdekken van werken (Lully, Haydn, Spontini) en het doen herleven van opera's die soms vergeten zijn (Cherubini, Rossini, vroege Verdi). Het festival vindt plaats in mei en juni, maar de activiteiten gaan het hele jaar door in het Teatro Comunale, met een operaseizoen in de herfst en een symfonisch seizoen in de winter.

Orkest van de Maggio Musicale Fiorentino

Opgericht op 9 december 1928 door Vittorio Gui als het Stabile Orchestrale Fiorentina, werd het later omgedoopt tot het Orkest van de Maggio Musicale Fiorentino. Het orkest staat internationaal bekend om zijn kwalitatief hoogstaande repertoire en stond onder leiding van de grootste dirigenten: De Sabata, Furtwängler, Mitropoulos Klemperer, Gavazzeni, E. Kleiber, Giulini, Böhm, Solti, Bernstein, Zubin Mehta. Het orkest bestaat uit ongeveer 120 musici en staat bekend om zijn uitgebreide repertoire, van barok tot hedendaags.

Meer zien Moins de détails