170 mn
Bow Street, Covent Garden - WC2E 9DD London Royaume-Uni- Capaciteit 2256
De lyrische traditie in Covent Garden gaat terug tot de 18e eeuw. Het is hier dat Händel bijvoorbeeld een groot aantal van zijn opera's aan het Londense publiek presenteerde, in een gebouw dat in 1732 werd gebouwd door John Rich, de gelukkige promotor van de BEGGAR'S OPERA. In die tijd werden er ook toneelstukken en pantomimes opgevoerd, een traditie die tot in de jaren dertig zou voortduren. Vele jaren later verwelkomde Covent Garden ook de meest uiteenlopende voorstellingen: bioscoop, cabaret, schaatsen of circus. Tegenwoordig worden alleen dans, met het Royal Ballet, en opera er tijdens het seizoen opgevoerd.
Zoals veel operahuizen wordt de geschiedenis van Covent Garden gekenmerkt door branden, die het gebouw twee keer hebben verwoest. Zo werd in 1809 een tweede Koninklijk Theater geopend, waarvoor Weber in 1826 Oberon zou componeren. Vanaf 1847 ontdekten de Londenaren er voornamelijk het Italiaanse repertoire en de opera's van Rossini en Verdi.
Na de brand van 1856, en tot 1914, werd het derde theater dat op de locatie van Covent Garden werd gebouwd beroemd door de uitnodiging van legendarische stemmen, en betaald voor hun gewicht in goud, zoals Nellie Melba, Caruso of Adelina Patti, deze laatste weigerde bovendien contractueel elke repetitie... Na de Eerste Wereldoorlog waren het de dirigenten die de reputatie van de zaal vestigden: Bruno Walter dirigeerde er, maar natuurlijk ook Thomas Beecham, die al in 1910 Richard Strauss in het repertoire had geïntroduceerd.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Covent Garden echter omgevormd tot een "Palais de Danse" (sic). Maar na enige aarzeling ontstond er een groot en nieuw idee, de oprichting van een permanent operagezelschap. Karl Rankl werd aangesteld als muzikaal leider en de Covent Garden Opera Company (die in 1968 The Royal Opera zou worden) gaf haar eerste voorstelling in 1947. De muzikale directeuren die Rankl opvolgden, heetten Rafael Kubelik, Georg Solti, Colin Davis en Bernard Haitink, maar deze sterren van het dirigeerstokje wisten de beroemde compagniesgeest van Covent Garden te behouden: hoewel natuurlijk de beroemdste stemmen werden uitgenodigd, waren zij altijd verplicht om aan de repetities deel te nemen.
